آموزش گرامر

گرامر جملات شرطی – Conditionals

نویسنده: مهسا صادقی تاریخ: 1404/01/05
گرامر جملات شرطی – Conditionals

گرامر جملات شرطی - Conditionals

جملات شرطی  - Conditionals یکی از مهم‌ترین مباحث گرامر زبان انگلیسی هستند که برای بیان رابطه بین یک شرط و نتیجه به کار می‌روند. با استفاده از این ساختارها می‌توان درباره واقعیت‌های علمی، اتفاقات احتمالی آینده، موقعیت‌های فرضی در زمان حال و حتی رویدادهایی که در گذشته رخ نداده‌اند صحبت کرد. تسلط بر جملات شرطی، نقش مهمی در روان‌تر صحبت کردن و نوشتن به زبان انگلیسی دارد و در آزمون‌هایی مانند IELTS و TOEFL نیز بسیار کاربردی است.

جملات شرطی به چهار نوع اصلی Zero Conditional، First Conditional، Second Conditional و Third Conditional تقسیم می‌شوند که هرکدام ساختار و کاربرد متفاوتی دارند. در ادامه، هر یک از این انواع به‌صورت کامل همراه با فرمول، مثال، کاربردها و نکات مهم آموزش داده می‌شود تا بتوانید به‌راحتی از آن‌ها در مکالمه و نوشتار استفاده کنید.

اگر دوست دارید گرامرهای سطح متوسط و پیشرفته زبان انگلیسی را به خوبی آموزش ببینید و عملکرد خوبی در مکالمه انگلیسی داشته باشید، پیشنهاد می‌شود حتما به دوره ویدیویی آموزش کتاب English Grammar in Use 5th در دانش لند سر بزنید.

آموزش ویدیویی گرامر جملات شرطی - Conditionals

جملات شرطی نوع صفر - Zero Conditional

جمله شرطی نوع صفر (Zero Conditional) برای بیان حقایق کلی، قوانین علمی، عادت‌ها و نتایجی استفاده می‌شود که همیشه و بدون استثنا درست هستند. در این ساختار، هر زمان شرط برقرار باشد، نتیجه نیز به‌طور قطعی اتفاق می‌افتد؛ به همین دلیل از آن برای بیان واقعیت‌های همیشگی استفاده می‌شود، نه اتفاقات احتمالی یا فرضی.

در جملات شرطی نوع صفر، هر دو بخش جمله (بند شرط و بند نتیجه) با زمان حال ساده (Simple Present) ساخته می‌شوند. همچنین می‌توان جای دو بخش جمله را عوض کرد، بدون اینکه معنی آن تغییر کند. در جدول زیر، ساختار و چند مثال کاربردی از Zero Conditional را مشاهده می‌کنید.

فرمول جمله‌سازی با گرامر Zero Conditional

If + present simple, present simple

معنی

مثال
اگر آب را تا ۱۰۰ درجه گرم کنید، به جوش می‌آید.

If you heat water to 100 degrees, it boils.

اگر آتش را لمس کنید، می‌سوزید.

If you touch fire, you get burned.

اگر خورشید غروب کند، هوا تاریک می‌شود.

If the sun sets, it gets dark.

نکته: می‌توان if را با when جایگزین کرد بدون اینکه معنی تغییر کند.

جملات شرطی نوع اول  - First Conditional

جملات شرطی نوع اول (First Conditional) برای صحبت درباره موقعیت‌ها و اتفاقاتی استفاده می‌شوند که احتمال وقوع آن‌ها در آینده وجود دارد. در این نوع جمله، شرط هنوز اتفاق نیفتاده است، اما از دید گوینده ممکن است رخ دهد. اگر شرط برقرار شود، نتیجه نیز با احتمال زیاد اتفاق خواهد افتاد. به همین دلیل، First Conditional یکی از پرکاربردترین ساختارها در مکالمات روزمره و زبان انگلیسی محسوب می‌شود.

از جملات شرطی نوع اول برای بیان برنامه‌ها، هشدارها، پیش‌بینی‌ها، قول‌ها، پیشنهادها، توصیه‌ها و تصمیم‌هایی استفاده می‌شود که به یک شرط وابسته هستند. برای مثال، زمانی که می‌خواهید درباره نتیجه یک تصمیم، وضعیت آب‌وهوا، موفقیت در امتحان یا هر اتفاق احتمالی در آینده صحبت کنید، این ساختار بهترین انتخاب است.

در First Conditional، بند شرط (If Clause) با زمان حال ساده (Simple Present) و بند نتیجه (Main Clause) با will + فعل ساده ساخته می‌شود. این ساختار نشان می‌دهد که اگر شرط در آینده محقق شود، نتیجه نیز در آینده رخ خواهد داد. همچنین می‌توان جای بند شرط و بند نتیجه را تغییر داد، بدون اینکه معنی جمله تغییر کند. در ادامه، فرمول ساخت، مثال‌های کاربردی و نکات مهم مربوط به First Conditional را مشاهده خواهید کرد تا بتوانید از این ساختار به‌درستی در مکالمه و نوشتار استفاده کنید.

فرمول جمله‌سازی با گرامر First Conditional

If + present simple, will + base verb

معنی

مثال
اگر باران ببارد، ما در خانه می‌مانیم.

If it rains, we will stay at home.

اگر درس بخوانی، در امتحان قبول می‌شوی.

If you study, you will pass the exam.

اگر او تماس بگیرد، من تلفن را جواب می‌دهم.

If she calls, I will answer the phone.

نکته: به جای will می‌توان از may, might, can, must نیز استفاده کرد.

جملات شرطی نوع دوم - Second Conditional

جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional) برای بیان موقعیت‌های فرضی، غیرواقعی یا کم‌احتمال در زمان حال یا آینده استفاده می‌شوند. در این نوع شرطی، شرط مطرح‌شده در واقعیت وجود ندارد یا احتمال وقوع آن بسیار کم است؛ بنابراین نتیجه نیز صرفا یک حالت فرضی یا خیالی محسوب می‌شود. به عبارت دیگر، گوینده درباره شرایطی صحبت می‌کند که دوست دارد اتفاق بیفتند یا تصور می‌کند اگر رخ می‌دادند، نتیجه متفاوتی به همراه داشتند.

از Second Conditional برای بیان آرزوها، رویاها، توصیه‌ها، پیشنهادها، موقعیت‌های خیالی و تصمیم‌گیری درباره شرایط غیرواقعی استفاده می‌شود. برای مثال، زمانی که می‌خواهید بگویید اگر پول زیادی داشتید چه کاری انجام می‌دادید، یا اگر جای شخص دیگری بودید چه تصمیمی می‌گرفتید، از این ساختار استفاده می‌کنید. این نوع جملات در مکالمات روزمره، آزمون‌های بین‌المللی مانند IELTS و TOEFL و همچنین در نگارش انگلیسی کاربرد فراوانی دارند.

در Second Conditional، بند شرط (If Clause) با گذشته ساده (Simple Past) ساخته می‌شود، اما منظور از آن گذشته نیست؛ بلکه بیانگر یک موقعیت فرضی در زمان حال یا آینده است. بند نتیجه (Main Clause) نیز با would + فعل ساده ساخته می‌شود تا نتیجه احتمالی آن شرایط فرضی را نشان دهد. در ادامه، ساختار، مثال‌ها و نکات مهم مربوط به Second Conditional را بررسی می‌کنیم تا بتوانید از این نوع جملات شرطی به‌درستی در مکالمه و نوشتار استفاده کنید.

فرمول جمله‌سازی با گرامر Second Conditional

If + past simple, would + base verb

معنی

مثال
اگر در لاتاری برنده شوم، به دور دنیا سفر می‌کنم.

If I won the lottery, I would travel around the world.

اگر او زمان بیشتری داشت، اسپانیایی یاد می‌گرفت.

If she had more time, she would learn Spanish.

اگر او قدبلندتر بود، بسکتبال بازی می‌کرد.

If he were taller, he would play basketball.

نکته: در زبان رسمی، همیشه از were به جای was استفاده می‌شود: If I were you, I would…

جملات شرطی نوع سوم - Third Conditional

جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional) برای صحبت درباره اتفاقات گذشته‌ای استفاده می‌شوند که رخ نداده‌اند و دیگر امکان تغییر آن‌ها وجود ندارد. در این ساختار، گوینده درباره شرایطی فرضی صحبت می‌کند و بیان می‌کند که اگر آن اتفاق در گذشته به شکل دیگری رخ می‌داد، نتیجه نیز متفاوت می‌شد. به همین دلیل، این نوع جمله شرطی برای بیان موقعیت‌های غیرواقعی در گذشته به کار می‌رود.

از Third Conditional برای بیان حسرت، پشیمانی، انتقاد، سرزنش، تحلیل تصمیم‌های گذشته و تصور نتایج متفاوت استفاده می‌شود. برای مثال، زمانی که می‌خواهید بگویید اگر بیشتر درس می‌خواندید در آزمون قبول می‌شدید، یا اگر زودتر از خانه خارج می‌شدید به موقع می‌رسیدید، از این ساختار استفاده می‌کنید. این نوع جملات در مکالمات روزمره، متون رسمی و آزمون‌های بین‌المللی مانند IELTS و TOEFL کاربرد فراوانی دارند.

در Third Conditional، بند شرط (If Clause) با گذشته کامل (Past Perfect) ساخته می‌شود و بند نتیجه (Main Clause) از would have + قسمت سوم فعل (Past Participle) تشکیل می‌شود. این ساختار نشان می‌دهد که هم شرط و هم نتیجه، صرفا فرضی هستند و در واقعیت اتفاق نیفتاده‌اند.

یادگیری Third Conditional به زبان‌آموز کمک می‌کند تا درباره گذشته با دقت بیشتری صحبت کند، اشتباهات و تصمیم‌های گذشته را تحلیل کند و تفاوت بین واقعیت و فرضیات را به‌درستی در زبان انگلیسی بیان نماید. در ادامه، ساختار، مثال‌ها و نکات مهم این نوع جملات شرطی را به‌صورت کامل بررسی خواهیم کرد.

فرمول جمله‌سازی با گرامر Third Conditional

If + past perfect, would have + past participle

معنی

مثال
اگر درس می‌خواندی، در امتحان قبول شده بودی.

If you had studied, you would have passed the exam.

اگر او زودتر رفته بود، قطار را از دست نمی‌داد.

If she had left earlier, she wouldn't have missed the train.

اگر آن‌ها ما را دعوت کرده بودند، در مهمانی شرکت می‌کردیم.

If they had invited us, we would have attended the party.

نکته: به جای would have می‌توان از could have یا might have استفاده کرد.

مقایسه انواع جملات شرطی‌

برای درک بهتر تفاوت‌ها و کاربردهای انواع جملات شرطی، بهتر است Zero Conditional، First Conditional، Second Conditional و Third Conditional را در کنار یکدیگر بررسی کنیم. هر یک از این ساختارها برای بیان نوع خاصی از شرایط و نتایج به کار می‌روند؛ از بیان حقایق علمی و واقعیت‌های همیشگی گرفته تا اتفاقات احتمالی آینده، موقعیت‌های فرضی زمان حال و حسرت‌ها یا فرضیات مربوط به گذشته. به همین دلیل، انتخاب نوع مناسب جمله شرطی نقش مهمی در انتقال صحیح مفهوم دارد.

اینفوگرافی معرفی انواع گرامر جملات شرطی - Conditionals - دانش لند

بسیاری از زبان‌آموزان در تشخیص تفاوت این چهار ساختار دچار سردرگمی می‌شوند، زیرا هر کدام زمان فعل و کاربرد متفاوتی دارند. آشنایی با این تفاوت‌ها نه‌تنها باعث می‌شود در مکالمه و نوشتار طبیعی‌تر صحبت کنید، بلکه در آزمون‌های بین‌المللی مانند IELTS، TOEFL و سایر آزمون‌های زبان انگلیسی نیز عملکرد بهتری خواهید داشت.

در جدول زیر، کاربرد، ساختار، زمان افعال و موقعیت استفاده از هر چهار نوع جمله شرطی به‌صورت خلاصه و مقایسه‌ای آورده شده است تا بتوانید تفاوت‌های آن‌ها را به‌سادگی درک کرده و مناسب‌ترین ساختار را در موقعیت‌های مختلف انتخاب کنید.

Used for

Example

Type
حقیقت علمی

If you heat ice, it melts.

Zero Conditional
احتمال آینده

If it rains, we will stay home.

First Conditional
فرضی در حال/ آینده

If I were rich, I would buy a mansion.

Second Conditional
فرضی در گذشته

If I had studied, I would have passed.

Third Conditional

نگاهی کلی به گرامر جملات شرطی - Conditionals

جملات شرطی (Conditionals) یکی از مهم‌ترین مباحث گرامر زبان انگلیسی هستند و نقش بسیار مهمی در مکالمه، نوشتار و آزمون‌های بین‌المللی مانند IELTS و TOEFL دارند. با یادگیری این ساختارها می‌توانید درباره واقعیت‌ها، احتمالات، تصمیم‌های آینده، موقعیت‌های فرضی و حتی اتفاقاتی که در گذشته رخ نداده‌اند به شکلی دقیق، روان و طبیعی صحبت کنید. به همین دلیل، تسلط بر انواع جملات شرطی یکی از مهارت‌های ضروری برای هر زبان‌آموز محسوب می‌شود.

همان‌طور که در این آموزش مشاهده کردید، هر نوع جمله شرطی کاربرد و ساختار مخصوص به خود را دارد. Zero Conditional برای بیان حقایق همیشگی، قوانین علمی و نتایجی که همیشه یکسان هستند استفاده می‌شود. First Conditional درباره موقعیت‌های واقعی و محتمل آینده صحبت می‌کند. Second Conditional برای بیان شرایط فرضی یا غیرواقعی در زمان حال و آینده به کار می‌رود و Third Conditional نیز به موقعیت‌هایی اختصاص دارد که در گذشته رخ نداده‌اند و تنها نتیجه فرضی آن‌ها بیان می‌شود.

نکته مهم دیگر این است که در تمام انواع جملات شرطی، می‌توان جای If Clause و Main Clause را بدون تغییر معنی جمله جابه‌جا کرد. تنها تفاوت این است که اگر جمله با If Clause آغاز شود، باید بعد از آن از ویرگول (،) استفاده شود؛ اما اگر بند شرط در انتهای جمله قرار بگیرد، نیازی به ویرگول نیست. همچنین استفاده صحیح از زمان افعال در هر نوع شرطی، مهم‌ترین نکته برای ساخت جملات درست و طبیعی است.

برای تسلط بیشتر بر Conditionals، پیشنهاد می‌شود علاوه بر مطالعه ساختارها، مثال‌های متنوع را مرور کنید و با ساختن جملات جدید، آن‌ها را در مکالمه و نوشتار خود به کار ببرید. هرچه بیشتر تمرین کنید، تشخیص تفاوت بین انواع جملات شرطی آسان‌تر خواهد شد و می‌توانید در موقعیت‌های مختلف، مناسب‌ترین ساختار را با اطمینان انتخاب کنید.

تمرینات بیشتر برای درک بهتر جملات شرطی در زبان انگلیسی

برای یادگیری بهتر و تسلط کامل بر انواع جملات شرطی، انجام تمرین‌های متنوع و کاربردی اهمیت زیادی دارد. این تمرین‌ها به شما کمک می‌کنند تا ساختار Zero, First, Second و Third Conditional را مرور کنید، تفاوت کاربردهای هر نوع را بهتر درک نمایید و بتوانید جملات صحیح و طبیعی بسازید. برای آشنایی بهتر با گرامر جملات شرطی - Conditionals و همچنین حل تمرینات متنوع‌تر و خواندن مثال‌های بیشتر، پیشنهاد می‌شود حتما به سایت British Council سایت سر بزنید.

انجام تمرین باعث می‌شود مهارت شما در بیان شرایط ممکن، محتمل یا غیرممکن و نتایج آن‌ها در زمان‌های مختلف تقویت شود. برای سنجش میزان یادگیری و بررسی نقاط قوت و ضعف خود، می‌توانید همین حالا در آزمون رایگان دانش لند شرکت کنید؛ نمره شما از ۱۰ محاسبه خواهد شد و نتیجه آن می‌تواند معیار خوبی برای ارزیابی پیشرفت شما در یادگیری جملات شرطی باشد.

پرسش‌های متداول

جملات شرطی ساختارهایی هستند که برای بیان رابطه بین یک شرط و نتیجه آن استفاده می‌شوند. این جملات به چهار نوع Zero، First، Second و Third Conditional تقسیم می‌شوند که هرکدام کاربرد و ساختار متفاوتی دارند.
Zero Conditional برای بیان حقایق همیشگی، قوانین علمی و عادت‌ها استفاده می‌شود، در حالی که First Conditional درباره اتفاقات محتمل و واقعی در آینده صحبت می‌کند.
Second Conditional زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم درباره موقعیت‌های فرضی، غیرواقعی یا کم‌احتمال در زمان حال یا آینده صحبت کنیم؛ مانند آرزوها، رویاها یا پیشنهادهای فرضی.
Third Conditional برای صحبت درباره اتفاقات گذشته‌ای به کار می‌رود که رخ نداده‌اند و بیان می‌کند اگر شرایط گذشته متفاوت بود، نتیجه نیز تغییر می‌کرد. این ساختار برای بیان حسرت یا پشیمانی استفاده می‌شود.
بله. در همه انواع جملات شرطی می‌توان جای بند شرط و بند نتیجه را عوض کرد، بدون اینکه معنی جمله تغییر کند. تنها در صورتی که جمله با if شروع شود، باید بعد از بند شرط از ویرگول استفاده شود.

راهنمای انجام

1

چگونه نوع مناسب جمله شرطی را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب نوع صحیح جمله شرطی، ابتدا مشخص کنید درباره واقعیت، آینده، موقعیت فرضی یا گذشته صحبت می‌کنید. اگر جمله درباره حقیقت همیشگی باشد از Zero Conditional، اگر درباره آینده محتمل باشد از First Conditional، اگر موقعیت فرضی در حال یا آینده باشد از Second Conditional و اگر درباره حسرت یا اتفاقات رخ‌نداده گذشته باشد از Third Conditional استفاده کنید.
2

چگونه جملات شرطی نوع اول (First Conditional) بسازیم؟

برای ساخت First Conditional، بند شرط را با زمان حال ساده و بند نتیجه را با will + فعل ساده بنویسید. این ساختار زمانی استفاده می‌شود که وقوع شرط در آینده امکان‌پذیر باشد.
3

چگونه جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional) را تشخیص دهیم؟

اگر جمله درباره یک موقعیت غیرواقعی یا کم‌احتمال در زمان حال یا آینده باشد، از Second Conditional استفاده می‌شود. در این ساختار، بند شرط با گذشته ساده و بند نتیجه با would + فعل ساده ساخته می‌شود.
4

چگونه جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional) را بنویسیم؟

برای ساخت Third Conditional، بند شرط را با Past Perfect و بند نتیجه را با would have + قسمت سوم فعل بنویسید. این ساختار برای بیان اتفاقاتی است که در گذشته رخ نداده‌اند و تنها نتیجه فرضی آن‌ها بیان می‌شود.
5

چگونه در استفاده از جملات شرطی اشتباه نکنیم؟

به زمان افعال در هر نوع شرطی دقت کنید و ابتدا کاربرد هر ساختار را بشناسید. مرور مثال‌های مختلف، تمرین جمله‌سازی و مقایسه چهار نوع شرطی با یکدیگر، بهترین راه برای جلوگیری از اشتباه و استفاده صحیح از Conditionals در مکالمه و نوشتار است.

مهسا صادقی - نویسنده در دانش لند - مدرس زبان انگلیسی

مهسا صادقی نویسنده در سایت دانش لند - سوپروایزر و مدرس زبان انگلیسی در تمامی مقاطع و سطوح - مدرس IELTS - برگزار کننده کلاس‌های تربیت معلم - دانشجوی ارشد رشته مترجمی زبان انگلیسی
مهسا صادقی - نویسنده در دانش لند - مدرس زبان انگلیسی
پلی ویدیو

مهسا صادقی نویسنده در سایت دانش لند - سوپروایزر و مدرس زبان انگلیسی در تمامی مقاطع و سطوح - مدرس IELTS - برگزار کننده کلاس‌های تربیت معلم - دانشجوی ارشد رشته مترجمی زبان انگلیسی